|
Ważną cechą rozbudowanego systemu WindEx jest możliwość elastycznego rozdziału uprawnień dla poszczególnych węzłów oraz ich dynamicznego przekazywania.
Podstawowym założeniem w systemie jest unikalna identyfikacja użytkownika oraz przypisanie do niego odpowiednich uprawnień. Kontrolę dostępu do terminali systemu WindEx przeprowadza się przy pomocy środków sprzętowych (czytnik kart kodowych). Użytkownik posługując się kartą kodową dynamicznie wpływa na przekazywanie uprawnień zgodnie ze scenariuszem.
System podziału kompetencji może być zaimplementowany, stosownie do organizacji służb dyspozytorskich, w różnych wariantach.
Przekazywanie uprawnień pomiędzy zintegrowanymi dyspozycjami ruchu
W takiej implementacji systemu przekazywanie uprawnień odbywa się pomiędzy zintegrowanymi dyspozycjami. Każda dyspozycja stanowi wirtualny rejon i posługuje się zbiorem plansz wizualizujących nadzorowany obszar sieci. Zbiór plansz stanowi jednostkę przydziału uprawnień.
Dyspozytor logując się do systemu przy pomocy karty kodowej uzyskuje dostęp do nadzorowanej sieci (uzyskuje możliwość sterowania i manipulacji, dostęp do dziennika, list alarmowych, selektorów itp.) Wylogowując się z systemu automatycznie przekazuje uprawienia do nadzorowanej sieci innej dyspozycji zgodnie z listą zastępstw.
Ta implementacja systemu umożliwia pracę zintegrowanych dyspozycji w różnych konfiguracjach w zależności np. od pory dnia:
- rano - wszystkie dyspozycje
- po południu - część dyspozycji
- noc - jedna dyspozycja.
 Zalogowanie się dyspozytora w dyspozycji "niepracującej" automatycznie powoduje odebranie uprawnień dyspozycji zastępczej.
Przekazywanie uprawnień odbywa się zgodnie z listą zastępstw dla danej dyspozycji.
Cechy implementacji:
- Dla każdego wirtualnego rejonu jest przypisana lista plansz, które obsługują dany obszar.
- Terminale mają przydział do wirtualnych rejonów, a karta kodowa dyspozytora, decyduje o przekazaniu uprawnień pomiędzy nimi. W trakcie logowania się dyspozytora do systemu, otrzymuje on informację o uzyskanych uprawnieniach. Przy wylogowaniu system informuje o utraconych uprawnieniach.
- Każdy wirtualny rejon posiada własną listę zastępstw.
- Istnieje wirtualny rejon (np. WN) posiadający uprawnienia dyspozycyjne do wszystkich plansz, ale tylko w części wysokiego napięcia. Ten rejon ma możliwość przekazywania uprawnień do odpowiednich części nadzorowanej sieci innym dyspozycjom.
- System kontroluje czy wirtualne rejony są przypisane do dyspozycji i alarmuje w razie "braku obsady".
Przekazywanie uprawnień pomiędzy dyspozytorami w scentralizowanej dyspozycji ruchu
W scentralizowanej dyspozycji ruchu cała nadzorowana sieć elektroenergetyczna przedstawiona jest na wspólnych zbiorach plansz. Obszar działań dyspozytorskich jest elastycznie dzielony na obszary robocze. Podstawową jednostką przydziału uprawnień w tej implementacji systemu jest sektor (jeden sektor stanowi stacja zasilająca (typu GPZ) wraz siecią elektroenergetyczną zasilaną z tej stacji w układzie normalnym). Analiza i generacja sektorów oraz obszarów w wersji podstawowej odbywa się na podstawie przygotowanego układu normalnego. Dynamiczna zmiana przydziału sektorów, stacji lub pól (odstępstwa od układu normalnego) odbywa się metodą "przeciągnij i upuść" w trakcie dyżuru.
System umożliwia konfigurację scenariuszy (ilość pracujących stanowisk w danej chwili). Przy konfiguracji scenariusza następuje dekompozycja całości obszaru na zbiór ról. Do każdej roli przydziela się sektory, oraz wykonuje plan dyżurów.
System uprawnień związany jest z osobą, a nie z terminalem na którym pracuje. Logowanie się dyspozytora do systemu identyfikuje go imiennie i przydziela rolę i obszar wg obowiązującego w danej chwili scenariusza.
W trakcie trwania dyżuru system umożliwia dyspozytorom dynamiczne przekazywanie uprawnień do wybranych pól, stacji bądź całych sektorów wg potrzeb. System wystawia formularz "Edytor uprawnień - stan dyżuru", za pomocą którego można na bieżąco ustalać przydział obiektów do poszczególnych dyspozytorów.
Obiekty będące w operatywnej dyspozycji danego dyspozytora są rozróżniane kolorami:
- jasnoniebieskie - sektory w operatywnej dyspozycji przydzielone zgodnie ze scenariuszem,
- ciemnoniebieskie - sektory przydzielone zgodnie ze scenariuszem bez operatywnej dyspozycji (uprawnienia zostały przeniesione na innego dyspozytora)
Odstępstwa od scenariusza są wymienione w osobnym wierszu i także rozróżniane kolorami:
- żółte - sektory, co do których dany dyspozytor uzyskał uprawnienia poza scenariuszem,
- zielone - obiekty typu stacja SN, co do których dany dyspozytor uzyskał uprawnienia poza scenariuszem,
- niebieskie - obiekty typu pole poza stacją, co do których dany dyspozytor uzyskał uprawnienia poza scenariuszem,
System umożliwia utworzenie specjalnej roli, w której dyspozytor uzyskuje uprawnienia do wybranych obiektów (np. sieć WN) niezależnie od przydziału obszarów innym dyspozytorom. Brak obsady w tej roli powoduje przydział uprawnień do odpowiednich obiektów wg ustalonego scenariusza.
Cechy implementacji:
- Uprawnienia związane są z dyspozytorem a nie terminalem, na którym pracuje.
- Dyspozytor może przekazać uprawnienia dotyczące sektora, stacji bądź pojedynczego pola.
- Obiekty nie będące w operatywnej dyspozycji dyspozytora są "wyszarzone".
- Listy alarmowe oraz dzienniki zawierają tylko dane związane z obiektami, do których dyspozytor ma uprawnienia.
- Paski narzędziowe terminala wyświetlają informacje dotyczące tylko obiektów będących w dyspozycji dyspozytora.
- System na bieżąco kontroluje czy cała sieć jest nadzorowana.
Cechy wspólne obu implementacji
- Elastyczne przypisywanie uprawnień dyspozytorowi do operacji na danym obiekcie ( manipulacja, sterowanie)
- Ograniczanie prezentacji ("wyszarzanie" obszarów nieaktywnych na schemacie)
- Ograniczanie zawartości:
- selektorów ( obiektów stacji niezasilanych itp.)
- dzienników,
- list alarmowych,
- pasków narzędziowych (skrótów do prac na sieci, przycisków na dynamicznym pasku skrótów do stacji),
- list prac na sieci.
- Dostęp dyspozytora do danych zależy od uprawnień, jakie uzyskał na daną chwilę.
| 
)
)
)
